Miles M.20
Miles M.20: Lekki Myśliwiec z Lat 30. XX Wieku
Miles M.20 to prototypowy brytyjski lekki myśliwiec, który został zaprojektowany i zbudowany przez wytwórnię Miles Aircraft pod koniec lat 30. XX wieku. Maszyna miała na celu stworzenie taniego i prostego w budowie samolotu, zdolnego do działań defensywnych. W obliczu wyzwań stawianych przez rosnące zagrożenie ze strony Luftwaffe, projekt ten zyskał na znaczeniu, jednak wkrótce okazało się, że nie będzie on potrzebny, ponieważ brytyjski przemysł lotniczy był w stanie zaspokoić zapotrzebowanie Royal Air Force na nowoczesne myśliwce.
Geneza Projektu Miles M.20
W latach 30. XX wieku inżynier Frederick George Miles z wytwórni Philips and Powis Aircraft rozpoczął prace nad pomysłem budowy lekkiego myśliwca, który miałby być prosty w konstrukcji i łatwy do masowej produkcji. W obliczu niepewności politycznej w Europie oraz rosnących napięć między krajami, pojawiła się potrzeba szybkiego uruchomienia produkcji samolotów myśliwskich zdolnych do obrony terytoriów brytyjskich.
Miles M.20 miał być odpowiedzią na te potrzeby – jego konstrukcja miała umożliwić szybkie i tanie wytwarzanie, co było kluczowe dla utrzymania zdolności bojowej Royal Air Force. Z założenia maszyna miała być mniej skomplikowana technologicznie niż popularne wówczas modele, takie jak Supermarine Spitfire czy Hawker Hurricane.
Specyfikacje Techniczne i Zmiany w Projekcie
Początkowy projekt Miles M.20 zakładał stworzenie wolnonośnego, jednomiejscowego dolnopłatu o prostej konstrukcji. Kabina pilota miała być zakryta, a kadłub oraz skrzydła wykonane z drewna i pokryte płótnem. W celu obniżenia kosztów i przyspieszenia produkcji zastosowano podwozie oraz instalacje pokładowe z innego samolotu – Miles Master.
Uzbrojenie miało składać się z 12 karabinów maszynowych kal. 7,7 mm, co miało umożliwić szybkie zestrzelenie wrogich maszyn. W miarę rozwoju projektu pojawiły się kolejne zmiany – po przejęciu specyfikacji F.19/40 przez Ministerstwo Produkcji Lotniczej zdecydowano się na zmniejszenie liczby karabinów do ośmiu oraz rezygnację z chowanego podwozia na rzecz stałego.
Prototyp Miles M.20 Mk II po raz pierwszy wzbił się w powietrze 15 września 1940 roku. Niestety wykazał problemy ze statecznością lotu, co skutkowało koniecznością wydłużenia kadłuba oraz przesunięcia statecznika poziomego. Pomimo modyfikacji osiągi prototypu były porównywalne, a w niektórych aspektach lepsze od popularnych myśliwców używanych przez RAF.
Wpływ Bitwy o Anglię na Projekt
Bitwa o Anglię, która miała miejsce latem 1940 roku, stanowiła kluczowy moment dla brytyjskiego przemysłu lotniczego i dalszych prac nad Miles M.20. Po triumfie Royal Air Force nad Luftwaffe zainteresowanie projektem osłabło, ponieważ przemysł był w stanie produkować wystarczającą ilość nowoczesnych myśliwców.
Pojawienie się nowych modeli samolotów sprawiło, że Miles M.20 został uznany za „drugorzędny” myśliwiec i nie znalazł się w planach uzbrojenia RAF-u. Prace nad wersją myśliwsko-bombową oznaczoną jako Miles M.20 Mk III również zostały wstrzymane, gdyż nie wzbudziły one zainteresowania władz wojskowych.
Próba Adaptacji do Służby na Statkach CAM
Kolejną szansą dla projektu była możliwość wykorzystania Miles M.20 na statkach handlowych wyposażonych w katapulty lotnicze (CAM). Samoloty te miały służyć jako jednorazowe jednostki do ochrony konwojów handlowych przed atakami niemieckich U-Bootów.
W marcu 1941 roku ogłoszono specyfikację N.1/41 dla samolotu przeznaczonego do operacji z takich statków. W odpowiedzi na nowe wymagania rozpoczęto budowę prototypu Miles M.20 Mk IV, który miał jedynie kosmetyczne zmiany w stosunku do poprzednich wersji.
Jednakże mimo zakończenia budowy prototypu i jego oblotu w kwietniu 1941 roku, ostatecznie zdecydowano się używać standardowych modeli Hurricane, co oznaczało koniec prac nad Miles M.20.
Konstrukcja i Osiągi Miles M.20
Miles M.20 był zaprojektowany jako wolnonośny dolnopłat z klasycznym układem usterzenia. Skrzydła o trapezowym kształcie były wyposażone w klapy i lotki, a kabina pilota była całkowicie osłonięta kroplową owiewką.
Samolot posiadał stałe trójpodporowe podwozie z aerodynamicznymi owiewkami osłaniającymi koła podwozia głównego. Usterzenie klasyczne było projektowane tak, aby zapewnić stabilność lotu i łatwość manewrowania.
Zakończenie
Miles M.20 jest przykładem ambitnego projektu lotniczego lat 30., który pomimo innowacyjnych założeń oraz przemyślanej konstrukcji nie znalazł miejsca w historii brytyjskiego lotnictwa II wojny światowej. Ostatecznie dynamiczny rozwój przemysłu lotniczego oraz sukcesy RAF-u sprawiły, że potrzeba taniego myśliwca została szybko zaspokojona przez inne modele samolotów.
Choć projekt Miles M.20 nigdy nie wszedł do produkcji seryjnej, pozostaje on interesującym przypadkiem analizy podejścia do konstrukcji samolotów myśliwskich oraz reakcji przemysłu na zmieniające się potrzeby militarne w trudnych czasach II wojny światowej.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).